هم اکنون در تمام سینما های پایتخت

بعضی ها هم هستند که با تمام بدی هایشان، بی معرفتی و نامردی هایشان و خلاصه با همه ی اینها، اگر موقع صدا کردنتان صدایشان بلرزد تاب نمی آورید، می دوید به سمتشان، سرشان را در آغوش میگیرید و با دست آرام موهایشان را نوازش میکنید، بعد آرام در گوششان زمزمه میکنید (جانِ دلم) و در آن لحظه دیگر به یاد ندارید که جای میخ های این آدم است که بر دیوار قلب شما جا خوش کرده اند...